ضمن خدمت فرهنگیان

روزی زلیخا با یوسف خلوت کرد و از فرصت به دست آمده استفاده نمود. روبه یوسف کرد و گفت: سرت را بلند کن و به من نگاهی کن.
یوسف گفت: می ترسم هیولای کور و نابینایی بر دیدگانم سایه افکند.
- زلیخا : به به! چه چشم های شهلا و زیبایی داری!
- یوسف : همین دیدگان من در خانه ی قبر، نخستین عضوی هستند که متلاشی شده و روی صورتم می ریزند.
- زلیخا : چه قدر بوی خوشی داری!
- یوسف : اگر سه روز بعد از مرگ من بوی مرا استشمام نمایی، از من فرار می کنی.
- زلیخا: چرا نزدیک من نمی آیی؟
- یوسف : چون می خواهم به قرب خداوند نایل شوم.
- زلیخا : گام بر روی فرش های پر بها و حریر من بگذار و خواسته مرا برآور.
- یوسف : می ترسم بهره ام در بهشت از من گرفته شود.
وقتی که زلیخا استقامت و پاک دامنی یوسف را دید و یقین کرد که تسلیم هوس های او نمی شود، از راه تهدید وارد شد و به یوسف گفت : حالا که چنین است تو را به شکنجه گران زندان می سپارم... یوسف با کمال نیرو گفت: باکی نیست، خدا یاور من است.

اون روز اصلا حوصله نداشتم ازمحل کارم که داشتم برمی گشتم تا برم سوار مترو بشم یادم افتاد که باید به بازار هم سربزنم ببینم جنسی که دنبالش میگشتم رو آوردن یا نه ؟!
همینطور که داشتم به مغازه ها نگاه می کردم متوجه پچ پچ صاحبان حجره ها شدم که که هموشون یه چیزهایی رو زیر زیرکی داشتن به هم میگفتن و چشماشون بیرون رو نگاه می کرد. بی اختیار برگشتم به سمت عقب و دیدم یک زن و شوهر جوانی دارن در راسته بازار آروم آروم قدم میزنن و به اجناس مغازه ها نگاه میکنن .زنه خیلی آرایش تندی داشت و از لحاظ لباس هم واقعا وضعیت نامناسبی داشت که شاید خیلی ها توی خونه هم اینطوری حاضر نباشن بگردن . بدتر از آرایش و لباس پوشیدن این خانم نگاه های فروشندگان و بقیه مردها بود که توی بازار از هرچیز دیگه ای آزار دهنده تر بود.اگر چه همیشه نیت اول آرایش کننده جلب توجه دیگرانه ولی وقتی می دیدم جوونهایی که احتمالا مجرد هم هستن چطوری با ولع تمام به چنین فردی دارن نگاه میکنن و چه تصاویری رو در ذهنشون متصور میشن اذیت می شدم.
باخودم گفتم :به توچه مربوطه ؟ کارخودتو رو بکن و راه بیفت برو پی کارت بذار اینا هم الکی دلشونو خوش کنن.
اما وقتی به نگاه سراسر حسرت و توام با گناه جوونهایی که داخل مغازه ها بودن یا داشتن ازکنار این زن و شوهر رد میشدن چشم می دوختم به خودم می گفتم : این جوون چه گناهی کرده که مجرده ؟ اگه وضع مالیش خوب بود که اینجا برای یه قرون دو زار که نمیومد صبح تا شب پشت دخل دیگران وقتش رو بگذرونه تا بیکار نباشه تازه اگرهم حقوق نسبتا مناسبی بگیره واقعا از پس خرج و مخارج سرسام آور زندگی های امروزی برنمیتونه بیاد که حاضر بشه تن به ازدواج بده و مسوولیت یکی دیگه رو هم قبول کنه.
تب و تاب عجیبی داشتم و نمی تونستم با افکارم کنار بیام ، از یه طرف دردسرهایی که پشت سرهر تذکر و دلسوزی از این جنس وجود داره رو جلوی چشمم رژه می بردم ، از طرفی هم جای سوز ترکه های گناهی رو روی بدن جوونهای می دیدم که بخاطر بی قیدی و بی غیرتی یه عده آدم تازه به دوران رسیده قدکوتاه نقش می بست.
هرجور بود باخودم کنار اومدم و دلمو زدم به دریا و نزدیکشون شدم . با دست آروم زدم به کتف شوهر این خانم و آروم بهش گفتم : «ببخشید آقا ...»
مرد آروم برگشت بهم نگاه کردم و وقتی چهره ام رو دید انگار متوجه شده باشه چی میخوام بگم سریع جواب داد: «بفرمائید..فرمایشی بود؟»
گفتم : «خیر نمیخواستم مزاحمتون بشم راستش می خواستم ببینم اجازه میدید به خانمتون نگاه کنم و کمی ازش لذت ببرم؟!»
مرده که گویا انتظار چنین حرفی رو نداشت توی یه چشم به هم زدن یقه منو گرفت و چسبوندم به دیوار باریک یکی از مغازه ها و گفت : « تو خیلی غلط کردی که بخوای به زن من نگاه کنی. مرتیکه مگه خودت خواهر و مادر نداری که به ناموس دیگران نگاه میکنی؟ بزنم با یه مشت اعلامیه ات کنم تا بفهمی ...هی که خوردی مزه اش چیه ؟»
انگار ماشه رگبار رو کشیده باشن یکسره داشت ازاین حرفا شلیک می کرد و بدتر از همه صورتش تو صورتم بود و هر از چند گاهی آب دهنش توی اون عصبانیت تو صورتم می پاشید و منم که از این کار متنفر بودم کاری از دستم برنمی اومد.
یخورده که ادامه داد بهش گفتم : « آقای عزیز چرا حالا ناراحت میشی؟ من که چیزی بدی نگفتم!»
خیر سرم خواستم آرومش کنم ولی انگار بدتر شد یارو تازه دور گرفت و گفت : «حالا چیز بدی نگفتی ؟ دیگه میخواستی چه غلطی بکنی ؟ نه توروخدا بیا چند تاچیز دیگه هم بهم بگو.»
از اونور زنشم جیغ جیغ می کرد که اینا همشون همینطورین فقط بلدن یه من ریش بذارن . اینا آب گیرشون نمیاد وگرنه شناگرای ماهری هستن و ...
من که آروم سینه دیوار چسبیده بودم دوباره گفتم : «آقای عزیز والله از اون موقع که شما و خانمتون پاتونو گذاشتین تو بازار همه کاسب ها و مشتری ها دارن بدون اجازه به خانم شما نگاه میکنن و از ایشون لذت میبرن ، من فقط خواستم اجازه بگیرم که حداقل عذاب وجدان نداشته باشم ...»
مرده اینو که شنید قرمز شد و داد زد: «تو خیلی ...خوردی...»
همینطور که اینو می گفت سرشو برگردوند به طرف خانمش و یه نگاهی به سر و وضع اون انداخت و انگار که سست شده باشه دستاش شل شدو یقه منو ول کرد ...
منم که دیدم الان وقتشه ادامه دادم : « قصد مزاحمت نداشتم شرمنده ازخیرش گذشتم ...» و آروم کنار جمعیت رفتم .
مرد به باچشم به زنش اشاره کرد و اونها راهشونو به سمت خروجی بازار تغییر دادن اما زنه همچنان زیر لب غرغر می کرد. اونها میرفتن تا از بازار خارج بشن ولی چشم ها همچنان دنبالشون بود.

اگر مطالبی مناسب مانند داستان واقعی ، حکایت ، روایت و ...  در مورد حجاب ،که می خواهید در این وبلاگ در معرض نمایش قرار گیرد مطالب خود را در قسمت نظرات و بصورت خصوصی وارد کنید و ما نیز آن را با اسم خودتان در این وبلاگ به نمایش عموم قرار دهیم

خب پس مردها برای این کالا باید قیمتی بپردازند! و قیمت هر جنس با جنس دیگر فرق می کند!

به قول قدیمی ها هر چه پول بدهی آش می خوری! و البته به قول انگلیسی ها که ما آنقدر پول نداریم که جنس ارزان بخیرم!!

شاید از جمله های بالا تعجب کنید اما اینها تحلیل های روزمره ما شده اند! تحلیل هایی که هر کدام برای خود دنیایی حرف و حدیث دارند!

هر زنی برای خودش قیمتی دارد....

هر زنی برای خودش قیمتی دارد و تنها چیزی است که قیمت آن را بازار تعیین نمی کند بلکه خود شخص تعیین می کند. یکی حاضر است خود را در مقابل اندکی پول بفروشد! یکی دیگر خود را در قبال نگاهی ! و یکی خود را آنقدر بالا و والا می داند که صندوقهای جواهر را نیز در شأن خود نمی داند!

وقتی به زن نگاه می کنیم دو چیز را مبینیم 1- جنسیت  2- شخصیت

کسی که خود را در مقابل دیگران عرضه می کند فقط و فقط جنسیت خود را عرضه می کند و در قبال آن ....

اما آنها که شخصیت خود را عرضه می کنند قابل معامله نیستند. آنها خود را به یک نگاه ، یک لبخند ، کمی پول ، کمی شهرت و یا هر چیز دیگر نمی فروشند!

اینان زن را جنس نمی دانند بلکه هویتی می دانند دارای عقل و فکر و منطق

هویتی که خود را به جنسیت خود نمی فروشد. هویتی که خود را فروشی نمی داند، چون او اصلا قیمت ندارد که فروخته شود، اوست که بهشت در زیر پاهاش احساس حقارت می کند و لایق سجده ملائک است.

اوست که آزادی را در رهایی از قید و بند ها نمی داند، و آزادگی را از او باید آموخت.

به امید آزادگی همه زنان جهان

آزادم چون بدور از نگاه های نا نجیب در جامعه فعالیت می کنم.
آزادم چون احترام های جنس مخالم نه به خاطر جسم من که به خاطر افکار و اندیشه من است.
من آزادم چون برای یک خرید کوچک لحظات نابم را پای آیینه و به آرایش کردن نمی گذرانم…
من آزادم چون قضاوت دیگران درباره ظاهرم مهم نیست.
آزادم چون فقط و فقط نگاه خدا برایم مهم است.
من آزادم چون حجاب دارم…

هر چه گوهر بینی اندر پرده است

بی‎صدف، هرگز نباشد دُرّ ناب

ای ز مرواید ارزشمندتر

گوهر جسم تو را باید حجاب

من یک محجبه ام…. لطفا مرا مسخره کنید….همانگونه که: نوح را مسخره کردند. (هود (۱۱) : ۳۸) موسی را مسخره کردند. (شعرا (۲۶): ۲۵) پیامبر قوم عاد را مسخره کردند. (احقاف (۴۶): ۲۶) و در یک کلمه مسخره شدن، تنها شکنجه ی مشترکی بود که همه ی پیامبران آن را تجربه کردند. (حجر (۱۵):۱۱) خداوند وعده داده است: از آنان روی گردان! ما شرّ مسخره کنندگان را از تو دفع خواهیم کرد. (حجر (۱۵) :۹۵) مادرم زهرا(س) جلوی نابینا هم حجابش را حفظ کرد! من هم یک محجبه ام ! الگویم زهراست! پس عیب ندارد مرا مسخره کنید